در این تصاویر، رقص نور و سایه به یک شعر بصری بدل می‌شود؛ تأملی عمیق بر ذات وجود. تداخل رنگ‌های طلایی درخشان با سایه‌های عمیق ما را دعوت می‌کند که لحظه‌ای بایستیم و به تفکر بنشینیم. در میان معماری کهنه و گوشه‌های پنهان، شاهد مکثی بر گذر زمان هستیم؛ جایی که هر چین و چروک نور بر سطح، چون نخ قصه‌ای در تار و پود تخیل ما بافته میشود.این عکس‌ها که در خاموشی مطبوع خود غوطه‌ورند، از ما دعوت می‌کنند تا با زیبایی زودگذر زندگی روبرو شویم؛ چرا که در هر لحظه گذرا و تقابل زودگذر، حقیقتی عمیق نهفته است.