در بافت وجود انسانی، تعداد کمی از رشته‌ها به اندازه رشته‌هایی که از زندگی کودکان بافته شده‌اند، تأثیرگذار هستند. در میان آن‌ها، کودکان فقیر به عنوان گواهی بر تاب‌آوری روح انسانی ایستاده‌اند. خنده‌های آن‌ها، که اغلب در غیرمنتظره‌ترین مکان‌ها طنین‌انداز می‌شود، یادآور عمیقی است که شادی تنها محصول ثروت مادی نیست، بلکه حالتی از وجود است که فراتر از شرایط می‌رود.این کودکان، که اغلب در خیابان‌های غبارآلود یا بازارهای شلوغ بازی می‌کنند، نوعی خاص از خوشحالی را تجسم می‌کنند که درک ما از موفقیت و رضایت را به چالش می‌کشد.